अमृतचंद्राचार्य
अमृतचंद्राचार्य हे दिगंबर जैन तत्त्वज्ञानाचे थोर विद्वान होते, जे साधारणतः इ.स. १०व्या-११व्या शतकात होऊन गेले. त्यांनी कुन्दकुन्दाचार्यांच्या 'समयसार', 'प्रवचनसार' आणि 'पंचास्तिकाय' या मूलभूत ग्रंथांवर अनुक्रमे 'आत्मख्याति', 'तत्त्वदीपिका' आणि 'तत्त्वप्रदीपिका' या संस्कृत टीका लिहिल्या. त्यांचा 'पुरुषार्थसिद्ध्युपाय' हा स्वतंत्र ग्रंथ गृहस्थ आणि मुनी आचारावरील महत्त्वाचा संदर्भग्रंथ मानला जातो. कुन्दकुन्दाचार्यांच्या अध्यात्मिक विचारांचा प्रसार करण्यात त्यांचे योगदान अतुलनीय आहे.
रचलेले आगम ग्रंथ
परम अध्यात्म तरंगिणी
अमृतचंद्राचार्यांनी रचलेला हा ग्रंथ आत्मस्वरूपाच्या अनुभूतीसाठी परम अध्यात्माचे तरंगमय निरूपण करतो.
पुरुषार्थसिद्ध्युपाय
आचार्य अमृतचन्द्र विरचित हा ग्रंथ गृहस्थ जीवनातील श्रावकधर्म, व्रते आणि पुरुषार्थसाधनेचे विवेचन करतो.