अमृतचंद्राचार्य

आचार्य अमृतचंद्र हे इ.स. दहाव्या शतकातील दिगंबर परंपरेतील अध्यात्माचे सर्वश्रेष्ठ टीकाकार मानले जातात. आचार्य कुंदकुंदांच्या समयसार, प्रवचनसार व पंचास्तिकाय या तिन्ही ग्रंथांवरील त्यांच्या संस्कृत टीकांनी कुंदकुंदांचे अध्यात्म सुस्पष्ट व सुव्यवस्थित केले. समयसाराच्या टीकेत त्यांनी रचलेले २७८ 'कलश' श्लोक स्वतंत्र काव्य म्हणून प्रसिद्ध असून त्यांवर पुढे अनेक टीका झाल्या.

प्रमुख ग्रंथ: आत्मख्याती (समयसार टीका) व समयसार-कलश, तत्त्वप्रदीपिका (प्रवचनसार टीका), समयव्याख्या (पंचास्तिकाय टीका), पुरुषार्थसिद्ध्युपाय, तत्त्वार्थसार, लघुतत्त्वस्फोट.