उत्तम सत्य
दशलक्षण महापर्वाचा पाचवा दिवस हा 'उत्तम सत्य' धर्म म्हणून साजरा केला जातो. पूर्वजन्मीचे किंवा या जन्मीचे कषाय (क्रोध, मान, माया, लोभ) शांत केल्यानंतर आत्म्याला त्याच्या मूळ स्वरूपात स्थिर करण्यासाठी 'उत्तम सत्य' धर्माची आराधना केली जाते.
सत्य धर्म प्रकट करण्याचे मुख्य आधार (तत्वचिंतन)
थोडक्यात सांगायचे तर: सूर्याचा प्रकाश जसा अंधाराला नष्ट करतो, तसेच सत्याचा स्वीकार मनातील अज्ञानाचा आणि असत्याचा नाश करतो. केवळ ओठांनी सत्य बोलणे नव्हे, तर आत्म्याच्या अमर अस्तित्वाला स्वीकारून निष्कपटी जीवन जगणे म्हणजेच उत्तम सत्य धर्म होय.
'सत्य' हा शब्द 'सत्' या धातूपासून बनला आहे. सत् म्हणजे 'अस्तित्व' किंवा 'जसे आहे तसे'. केवळ खरे बोलणे एवढीच सत्याची मर्यादा नसून, आत्म्याच्या मूळ अस्तित्वाला ओळखणे आणि मन-वचन-कायेने प्रामाणिक राहणे म्हणजे उत्तम सत्य धर्म होय.
सत्सु साधुषु साधु वा सत्यम्। -- सर्वार्थसिद्धि
अर्थ: सज्जन पुरुषांमध्ये जे हितकारक आणि हितचिंतक असते, तसेच जे वस्तूच्या खऱ्या स्वरूपाचे प्रतिपादन करते ते सत्य होय.
उत्तम सत्य वरत व्रत पालो, काय-वचन-मन भल विधि ढालो। -- दशलक्षण धर्म पूजा
अर्थ: मन, वचन आणि कायेला योग्य मार्गावर आणून उत्तम सत्य व्रताचे मनापासून पालन करा.
अर्थ: सज्जन पुरुषांमध्ये जे हितकारक आणि हितचिंतक असते, तसेच जे वस्तूच्या खऱ्या स्वरूपाचे प्रतिपादन करते ते सत्य होय.
उत्तम सत्य वरत व्रत पालो, काय-वचन-मन भल विधि ढालो। -- दशलक्षण धर्म पूजा
अर्थ: मन, वचन आणि कायेला योग्य मार्गावर आणून उत्तम सत्य व्रताचे मनापासून पालन करा.
उत्तम सत्य धर्माचे मुख्य पैलू
- हित, मित आणि प्रिय वचन: सत्य असे असावे जे दुसऱ्याचे हित करणारे (हितकारक), कमी आणि मोजके (मित) आणि ऐकणाऱ्याला आनंद देणारे (प्रिय) असावे.
- अहिंसापरक सत्य: जैन परंपरेत सत्याला अहिंसेशी जोडले आहे. जे सत्य बोलल्याने एखाद्या जिवाचा प्राण जातो किंवा हिंसा होते, ते बोलणे सत्याभास (असत्य) मानले जाते.
- परमार्थ सत्य (आत्मसत्य): 'मी शरीर नसून शुद्ध बुद्ध आत्मा आहे' या परम सत्याचा स्वीकार करणे आणि परद्रव्याला आपले न मानणे हे अध्यात्मिक सत्य आहे.
दिगंबर आगमानुसार केवळ वाणीचा सरळपणा सत्य नसून खालील ४ प्रकारच्या असत्याचा त्याग करणे म्हणजे सत्य धर्म:
| असत्याचा प्रकार | स्वरूप | सत्य धर्माचा दृष्टीकोन |
| १. असद्भाव असत्य | नसलेली गोष्ट आहे असे सांगणे. | काल्पनिक किंवा खोट्या गोष्टी पसरवण्याचा त्याग करणे. |
| २. सद्भाव असत्य | असलेली गोष्ट नाही असे नाकारणे. | वस्तूचे किंवा घटनेचे मूळ अस्तित्व मान्य करणे. |
| ३. अर्थांतर असत्य | वस्तूचे स्वरूप बदलून किंवा वेगळा अर्थ काढून सांगणे. | गोष्टींची मोडतोड न करता जशी आहे तशी मांडणे. |
| ४. गर्हित/कटू वचन | दुसऱ्याला दुखवणारी, शिवीगाळ करणारी किंवा निंदा करणारी भाषा. | संयमित, मधुर आणि कल्याणकारी भाषेचा वापर करणे. |
- वस्तूचे स्वरूप हेच सत्य: 'वत्थु सहावो धम्मो' (वस्तूचा स्वभाव हाच धर्म आहे). पुद्गल (शरीर/वस्तू) आणि आत्मा या दोघांचे स्वभाव वेगळे आहेत, हे जाणणे हेच खरे वस्तुसत्य आहे.
- मौन आणि संयम: नको तिथे बोलण्याने किंवा अति बोलण्याने असत्य भाषण होण्याची शक्यता जास्त असते. त्यामुळे मुनी आणि ज्ञानी जीव 'मौन' धारण करून सत्याचे रक्षण करतात.
- भय आणि हास्याचा त्याग: माणूस अनेकदा भीती पोटी, लोभा पोटी किंवा मस्करी/हास्यात असत्य बोलतो. या विकारांवर विजय मिळवणे आवश्यक आहे.
- आध्यात्मिक महत्त्व: असत्य वचनामुळे आत्म्यात प्रमाद निर्माण होतो आणि कर्माचा तीव्र बंध होतो. सत्याच्या पालनाने आत्म्याची वाणी शुद्ध होते आणि सम्यक ज्ञानाची प्राप्ती होते.
- व्यावहारिक महत्त्व: सत्य बोलणाऱ्या व्यक्तीवर सर्व जग विश्वास ठेवते. सत्याच्या आधारावरच समाजात प्रामाणिकपणा आणि परस्पर विश्वास टिकून राहतो.
थोडक्यात सांगायचे तर: सूर्याचा प्रकाश जसा अंधाराला नष्ट करतो, तसेच सत्याचा स्वीकार मनातील अज्ञानाचा आणि असत्याचा नाश करतो. केवळ ओठांनी सत्य बोलणे नव्हे, तर आत्म्याच्या अमर अस्तित्वाला स्वीकारून निष्कपटी जीवन जगणे म्हणजेच उत्तम सत्य धर्म होय.